دوباره قلم

دوباره قلم به دست ميگيري و شروع ميكني به نوشتن مي نويسي از بازي روزگار از زندگي از دنيا و آدم هاش بزرگ ميشي ، به قول مامانت براي خودت خانمي ميشي ميشه ٢٦ سالت ، همه ميگن ديگه وقت ازدواجته از همه بيشتر خانواده ات هستن كه دارن براي اين اتفاق لحظه شماري مي كنن اما تو غافل و به دور از همه ي اينها سعي داري اول تكليف خودتو با اين زندگي روشن كني دوست داري بدوني كجاي اين كره ي خاكي هستي ...... مي خوا